Ochrona lasu przed pożarami

Lasy Nadleśnictwa Turek zaliczone są do obszarów leśnych o dużym zagrożeniu pożarowym – I kategoria zagrożenia pożarowego. Kategoria zagrożenia pożarowego jest ustalania na podstawie łącznej analizy :procentowego udziału siedlisk borowych (Bs,Bśw,BMśw), udziału drzewostanów w wieku do 40 lat, średnio rocznej liczby pożarów za okres co najmniej ostatnich 10 lat, stopnia zanieszczyszczeń przemysłowych (SO_x, NO_x), wielkości współczynnika Sielaninowa.

Zasadniczy wpływ na duże zagrożenie pożarowe mają takie elementy, jak:

- znaczna monokulturowość drzewostanów (ponad 50% to monokultury So),

- warunki klimatyczno - glebowe

• przeciętna roczna ilość opadów w granicach 550 – 600 mm; 
• dominują gleby piaszczyste, które jak wiadomo nie utrzymują długo wilgoci, a obszar nadleśnictwa jest z natury ubogi w wodę;
• uwilgotnienie gleby zależy od wielkości bieżących opadów atmosferycznych (a zatem i ścioły – od wilgotności ścioły zależy bowiem stopień zagrożenia pożarowego lasu, szacowany codziennie w okresie zagrożenia pożarowego);
• destrukcyjny wpływ kopalni odkrywkowej węgla brunatnego – KWB „Adamów” nie tylko na walory krajobrazowe terenu, ale co gorsze, na warunki glebowe, a przez to i na siedliska (powstawanie lei depresyjnych)

- stan zdrowotny drzewostanów (I i II strefa zagrożeń przemysłowych),

- duże rozdrobnienie obszarów leśnych na szereg małych kompleksów.

Na zagrożenie pożarowe obszarów leśnych nadleśnictwa ma również niebagatelny wpływ duża penetracja lasów przez ludność zbierającą płody runa leśnego.

Nadleśnictwo posiada opracowany „Szczegółowy plan zabezpieczenia obszarów
leśnych przed pożarami”, który rokrocznie jest aktualizowany i zatwierdzany przez władze PSP i leśne.

Ponadto nadleśnictwo realizuje wszystkie czynności prewencyjne, które dotyczą obszarów leśnych, a są wyszczególnione w „Instrukcji Ochrony Przeciwpożarowej Obszarów Leśnych” obowiązującej w Lasach Państwowych. Są to między innymi:

• utrzymanie w ciągłej sprawności pasów przeciwpożarowych własnych oraz dbałość o to, by inne podmioty, na których spoczywa obowiązek utrzymywania pasów przeciwpożarowych był realizowany,
• ciągłe udostępnianie obszarów leśnych dla PSP celem sprawnego przeprowadzania akcji gaśniczych poprzez m.in. utrzymywanie dróg wykorzystywanych do celów gaśniczych,
• celowe zabiegi hodowlane, szczególnie przy zakładaniu upraw wprowadzanie maksymalnej ilości gatunków domieszkowych i pomocniczych,
• utrzymywanie sieci alarmowo – dyspozycyjnej (punkt alarmowo – dyspozycyjny nadleśnictwa z radiotelefonem bazowym, dwie dostrzegalnie przeciwpożarowe z radiotelefonami przenośnymi i telefonami komórkowymi, radiotelefony przewoźne w samochodach służbowych oraz przenośne i telefony komórkowe dla pracowników ),
• obserwacje terenu z dostrzegalni przeciwpożarowych w Grąbkowie i Zdrojkach.
• utrzymywanie bazy sprzętu gaśniczego,
• patrole przeciwpożarowe: lotnicze, piesze i inne,
• utrzymywanie punktów czerpania wody do celów gaśniczych,
• szkolenia z zakresu ochrony przeciwpożarowej własnych pracowników – szczególnie terenowych,
• prowadzenie działalności informacyjnej (np: tablice o tematyce przeciwpożarowej na parkingach leśnych, przy głównych szlakach komunikacyjnych),
• edukacja lokalnej społeczności, a przede wszystkim dzieci i młodzieży, w zakresie odpowiedniego zachowywania się na terenach leśnych,

Najczęstszymi przyczynami pożarów lasów są:

-  celowe podpalenia,
-  nieostrożność dorosłych i nieletnich przy posługiwaniu się otwartym ogniem.

W ostatnich latach , w nadleśnictwie dominowały pożary o powierzchni od kilku do kilkudziesięciu arów, sporadycznie o powierzchni przekraczającej 1 ha. Bardzo duży pożar nadleśnictwo odnotowało w 1990 r. w leśnictwie Sacały (obecnie Słomów) – spłonęło wówczas 42 ha lasów państwowych oraz kilkanaście ha lasów prywatnej własności.

wersja do druku modułu	wersja do druku akapitu